Konferencja dla demonstratorów i popularyzatorów nauki.

W dniach 4-6 października 2007 w Warszawie odbyła się zorganizowana przez Centrum Nauki Kopernik konferencja dla demonstratorów, eksperymentatorów i popularyzatorów nauki.

      Zorganizowana konferencja była odpowiedzią na rosnącą wśród prowadzących pokazy potrzebę stworzenia forum do wymiany doświadczeń i dzielenia się pomysłami. Była to dla mnie pierwsza okazja pokazania swoich prac przed szerszym gronem publiczności.

      Podczas dwóch pierwszych dni warsztatów (czwartek, piątek) uczestnicy prezentowali przygotowane przez siebie pokazy naukowe. Było ich naprawdę wielu dlatego każdy z nas miał niewiele czasu na wykonanie pokazu, wyjaśnienie prezentowanych zjawisk oraz udzielenie odpowiedzi na zadawane przez publiczność pytania.

      Podczas swojego pokazu naukowego o tytule: Pola magnetyczne i elektryczne, zaprezentowałem elektroniczną cewkę Tesli, magnetyczny silnik impulsowy oraz urządzenie do demonstracji zjawiska lewitacji magnetycznej. Niby niewiele a powstała dyskusja musiała by przeciągnąć się dużo dłużej ponad wyznaczony czas by odpowiedzieć na wszystkie pytania.

      Trzeciego dnia - w sobotę o godz. 12 w auli Wydziału Mechatroniki Politechniki Warszawskiej - odbyły się otwarte pokazy naukowe dla osób zainteresowanych. Gościem specjalnym był Harri Montonen z Finlandii, jeden z najbardziej cenionych demonstratorów nauki w Europie. Zaprezentował pokaz "Gas show" - widowisko pełne efektownych wybuchów i eksperymentów, tłumaczące m.in. właściwości gazów. Pokaz Harri Montonena poprzedził półgodzinny występ polskiego demonstratora - Tomasza Plucińskiego, chemika z Uniwersytetu Gdańskiego. Pokazał on m.in. jak miedziane monety zamienić w złote i srebrne oraz jak zrobić chemiczny światłomierz.

Kryteria oceny jakości pokazu naukowego opracowane przez demonstratorów nauki uczestniczących w spotkaniu:
1. Jest zrozumiały: uczestnicy rozumieją, na czym polega i z czego wynika obserwowane zjawisko.
2. Zaciekawia odbiorcę i zachęca go do pogłębienia wiedzy: stanowi wstęp do dalszych, samodzielnych poszukiwań.
3. Szanuje prawdę: a zatem nie prowadzi do fałszujących ją uproszczeń.
4. Jest widowiskowy i atrakcyjny: pokazuje, jak ciekawa i spektakularna jest nauka.
5. Jest innowacyjny: kieruje uwagę widzów na zjawiska, o których dotychczas nie myśleli lub których nie znali.
6. Odpowiada potrzebom odbiorców: uczestnicy pokazu dobrze odnajdują się w przekazywanych informacjach, bo ich poziom dostosowany jest do ich potrzeb i kompetencji.
7. Realizuje zakładane cele dydaktyczne: uczestnicy zostają z pewną konkretną porcją wiedzy.
8. Angażuje widzów i w miarę możliwości wciąga ich do interakcji.
9. Jest prosty, ale przemyślany.
10. Pokazuje obecność nauki w życiu codziennym.